Tedavi Süreci

Nonbiyolojik Rekonstrüksiyon ve Yöntemler

Tümör çıkartıldıktan sonra oluşan kemik ve eklem eksikliklerinin doğal olmayan, değişim göstermeyen ve hiçbir zaman vücudun kendi dokusuna dönüşmeyecek malzemeler kullanılarak giderilmesidir. Amaç eksikleri tamamlamanın yanında vücut bölümünün hemen kullanılabilir hale getirilmesidir. Bu malzemeler hemen bulunabilir ve günümüzdeki çeşitlilikleri sayesinde her tür boy, şekil ve bölge için mevcutturlar. Buna karşılık en önemli sorunları vücudun kendi dokusuna dönüşemedikleri için uzun dönem kullanımda canlı ve değişken doku ile bağlantı noktalarında ve kendi içlerinde gevşeme, aşınma, kırılma gibi problemlerin ortaya çıkmasıdır.

1. Kemik çimentosu: Kimyasal olarak polimetilmetakrilat olarak isimlendirilen ve sertleştiğinde kemiğe benzer mekanik özellikleri olan, vücut tarafından kabul edilebilen bir malzemedir. Tümör cerrahisinde boşluk doldurucu ve yük taşıyıcı özelliklerinden faydalanılır. Ayrıca, sertleşirken açığa çıkan ısı yardımıyla çevesindeki tümör hücrelerini öldürme özelliği de vardır. Kalıcı olarak vücutta bırakılabileceği gibi tümör ile ilişkili sorunlar bittikten sonra çıkartılıp yerine biyolojik yöntemlerin uygulanması mümkündür.

2. Metal Çivi ve Plakalar:

Bütün örnekler için tıklayınız

Biyolojik yöntemler ile kemik bütünlüğü sağlanırken mevcut sistemin şeklini korumak ve deforme edici kuvvetlerden kurtarmak amacıyla sıkça kullanılırlar. özellikle kemik kaynamasının mümkün olamayacağı metastatik tümörlerin tedavisinde değişmeyecek ve yük taşıyabilir bir rekonstrüksiyon amacıyla kemik çimentosu ile kombine edilirler.

3.Metal Endoprotezler: Ekstremite koruyucu cerrahi alanında çığır açan yöntemlerdir.

Bütün örnekler için tıklayınız

Protezler sayesinde eklem yüzeyleri ve ekleme komşu kemik bölümlerinin feda edildiği hastalarda hareketli bir eklem sağlanabilmektedir. Protezler çıkartılan kemik ve eklem bölümlerini taklit eden yapıda metal ve eklem yüzeylerinin esnekliğini sağlayan plastik parçalardan oluşurlar. Kemiğe kemik çimentosu ya da zaman içinde kemik ile kaynaşan özel yüzey yapılarıyla bağlanırlar.
Tümör çıkartılırken vücut yüklerini üzerine alan ve dengeli bir dağılımı sağlayan önemli adale grupları ve bağlar da çıkartılmak zorunda kalınabilmektedir. Bu nedenle tümör tedavisinde kullanılan protezler doğal eklem işleyişinden biraz daha farklı çalışırlar. Eklemde esas hareket  menteşe şeklinde tek yöndedir.Başlangıçta sadece bu yönde harekete izin veren modellerde gevşeme ,aşınma ve kırılma problemlerinin fazlalığı nedeniyle bu problemleri önemli ölçüde çözen yeni modeller geliştirilmiştir. Yeni dönem protezler ilaveten kısıtlı bir dönme hareketine izin vermekte ve kemiğe çimentosuz yöntemle tesbit edilmektedirler.Ancak  tüm tümör protezlerinde kemik bağlantı noktalarındaki sap bölümleri ve eklem bağlantı bölümleri anormal ve aşırı yüklenmektedir. Hastalar genelde genç, aktif ve yaşam beklentisi uzun insanlardır. Bu nedenle zaman içinde kırılma, gevşeme ve aşınmaya bağlı sorunlar ve bunların revizyonları beklenmelidir.
İlk geliştirildiklerinde kişiye özel yapıldıkları için hazır hale gelmeleri uzun bir zaman gerektirirken günümüzde omuzdan ayak bileğine kadar tüm eklem bölümlerini ve bunların  birbirleri ile bağlantılarını aynı anda biraraya getirebilecek teknoloji geliştirilmiştir. Bunlar birbirine bağlanabilen değişik boylarda hazır ve her an elaltında bulunabilen parçalardır.
Önemli bir sorun henüz büyüme döneminde olan hastalarda ortaya çıkmaktadır. Çıkartılan kemik ve eklem bölümü uzamayı sağlayan bölgeyi de içerdiği için ameliyat edilen bacak diğer bacağa göre zamanla kısa kalmaktadır. Büyüme tamamlandığında ortaya çıkan boy farkı kemik uzatma yöntemleri ile giderilmektedir. Bu sorunu çözmek için hem hareketli bir eklem sağlayan, hem de kısalığı engelleyici, uzatılabilen özelliği bulunan protezler kullanılmaktadır. Bunların protezin kendi içinde uzayabilen veya protezin bağlandığı kemiğin içine koyulan sap bölümü yardımıyla uzatılmasını sağlayan modelleri vardır.